Domen dolen sci-fi
Wedi bod yn darllen mwy o sci-fi gwyddonias yn diweddar. Darllenes i Ender’s Game ar ôl gweld cartwn xkcd amdano; joies i ma’s draw, wedyn sbwyliwyd y mwynhad pan glywais i bod yr awdur yn “homoffôb radicalaidd” o Formon. Rhaid mod i wedi llwyddo anghofio’r blas sur yng ngheg fy meddwl, achos wythnos diwetha ges i afael yn Speaker for the Dead, ac erbyn i fi fynd heibio i’r pennod gyntaf ces i fy nal gan hwnna hefyd. Ardderchog. Wedyn mynd yn ôl at y we i ffeindio adolygiadau ac ti, ac atgoffa fy hunan bod yr awdur yn gasddyn. Rhyfedd, hynny.
Tra mod i’n aros i nghof adael i fi fynd ymlaen at gyfrol nesa y gyfres, dw i’n darllen Stand on Zanzibar gan John Brunner, un o’r criw New Worlds oedd yn cynnwys Ballard, Moorcock ac Aldiss, ond un sy wedi cwympo dan fy radar i hyd yn hyn. Mae Zanzibar yn wych, gewrth ffeindio copi os gallwch chi.
Hmm. Rheswm i mi ddechrau’r blogiad ‘ma oedd i rannu dyrnaid o ddolenni sydyn, felly dyma nhw:
Ffontiau “dingbat” di-ri. Maen nhw’r tueddu at eiconagraffi adain dde America - mwy o eryr a thanciau na bydd angen arnoch chi, siawns - ond dw i’n hoffi’r un “llongau gofod enwog”.
Sy’n atgoffa fi o gofnod welais i ar flog Tensor neithiwr: faint o’r rhain dych chi’n nabod?
Ac dyma reolau ffiseg anime, ar MeFi, rhag ofn eich bod chi ddim yn gyfarwydd â nhw. Er enghraifft:
#2 - Law of Differentiated Gravitation
Whenever someone or something jumps, is thrown, or otherwise is rendered airborne, gravity is reduced by a factor of 4.#3 - Law of Sonic Amplification, First Law of Anime Acoustics
In space, loud sounds, like explosions, are even louder because there is no air to get in the way.
Ac yn ola, diolch yn fawr am ofyn Sanddef, myfi yw Wesley Crusher y we Gymraeg:
A brilliant learner with a knack for almost everything, you choose to spend your efforts in the pursuit of travels that extend your own potential.
Methu dadlau gyda hynny. Doedd Wesley ddim yn ffefryn mawr ‘da fi, ond mae Wil Wheaton yn flogiwr gîctastig sy’n chwarae poker. Canlyniad.
Tybed a fyddai Wil wedi ateb y cwestiwn am ladd dy ffrind gorau er mwyn byw am byth fel y wnes i?
Methu newid fy smotiau
Yn ôl, eto. Och.
Felly, dyna fi, darllen hwn ar maes-e, a meddwl i fy hunan, “dw i’n siwr i mi bostio rhywbeth am hyn amser maith yn ôl ar y blog.” Mynd at Google wedyn, a ffeindio bod yr holl safle wedi mynd pen-ôl i fyny ers i mi guddio’r dudalen flaen wythnos diwetha.
Wedyn, ac wedyn, ac wedyn.
Saith mlynedd eto, falle.
(Dyma’r blogiad am faneri ac iaith sgwennais i nôl yn 2004.)
-
Sori, ond mae rhaid. Jyst rhag ofn chi ddim wedi gweld eto.
-
Mae crysiau-t â jociau ieithyddol arnyn nhw yn *rocio*.
-
Gêm pôs yn steil Sokoban ac ati. Tro’r gerddoriaeth bant cyn chwarae.
-
Languagehat @ Metafilter ar y Gododdin, Catraeth, Elmet, Ted Hughes a David Jones, nôl yn 2006. Sut yn y byd collais i hwn ar y pryd?
-
Beth wnaethon ni heddi…
Marillion, Grendel, a hynny i gyd
Ar yr un llaw, sut wnaeth band mor anhygoel o anghŵl a derivitive lwyddo llenwi Odeon Hammersmith a chyrraedd rhif 1 yn y siartiau yn yr 80au cynnar?
Ar y llaw arall, wnes i grio uwchben y sinc wrth wrando ar hon bore ddoe.
Does dim esgus yn y byd, mae e tu hwnt i bob dadl “pleserau euog”. Dw i’n gwybod yn iawn y dylwn i fod wedi bod yn gwrando ar Joy Division neu rywbeth, ond y gwir syml yw, yn 1983, yn y myddarffycin Waun, doedd dim byd yn well na hyn:
Nid bod neb yn darllen o hyd, ond oedd gan fy ffrind M.O., yr un wnes i deithio gyda fe i Lundain bell i weld y bois ‘ma, Mini 1275 GT gyda’r enw “GRENDEL” yn y striben haul. Mae’n haws ffeindo trivia am y band di-werth yma ar y we nag yw e ffeindio tystiolaeth marwolaeth gwastraffus nghyfaill. Ac er eu bod yn ddi-werth, wrth gymharu â Velvet Undergrounds, Van Morrisioniaid a Datblygiadau’r byd roc byd eang, dw i ddim yn credu y bydd yr un band arall â’r gallu torri nghalon mor gyson â’r band yma.
-
Gêm fach neis.
-
“I am so interested by the Ashbourne’s son a half hatched philosopher & saint [..] He has the eyes of a Melanethon but the mouth & wit of a Paddy. [..] He has the worst clothes of any philosopher I’ve met…”"
-
Erthygl yn “Time” 19 Ebrill 1926, am chwaer Wncl Wili, Violet, a’i hanturiaethau yn yr Eidal. “He married a Frenchwoman and spends most of his time abroad. Invariably he goes about without a hat, and often in kilts.”
-
Stori fach neis arall - wnaeth WG roi cwpan i ferched colegau Iwerddon - yr “Ashbourne Cup”.
-
New York Times, 29 Ebrill 1900 - “Shall Irishmen Wear Kilts Is a Question Seriously Debated [yn Llundain]“
-
“Memoirs, diaries, photographs and tape recordings of experiences in the Allied intervention in South Russia of the following.”
-
Gyda mwy o fanylion bywyd WG. Rhaid ffeindio copi o’r llun ‘ma.
-
“William Gibson, Lord Ashbourne. 73, lifelong foe of the use of English language or dress in Ireland; in Compiegne, France. He wore Irish kilts in the House of Lords, wrote and talked chiefly in Gaelic and French, believed the habitual use of English defo
-
Yng nghasgliad papurau ei dad, Swyddfa Recordiau Tŷ’r Arglwyddi
-
Casglu lincs ar gyfer cofnod wikipedia. Dim byd i neud â seibarpync, sori.
-
NYT, 23 Gorff 1913.
-
Llyfr gan William Gibson. Hmm.
-
Llun o W.G. yn ein cegin.
-
Pethau amhosibl mewn metal
-
Sain ddim yn saff i’r gweithle.
-
Sdim ots sawl gwaith ti’n dweud “dim ffeiliau Microsoft plîs…”
-
Ffilm noir benigamp gan Jean-Pierre Melville.
-
Clasur gan Vittorio De Sica.
-
Edrych ymlaen yn arw at hyn.
-
Diolch i Rhys Wynne am y linc - newydd ffeindio.
Noson Datblygu yn Aber
Hir bu’r aros, ond mae sesiynau Peel gan Datblygu yn cael eu rhyddhau ar CD am y tro cyntaf. I lansio’r CD - a fydd yn cynnwys y ddau sesiwn ola, sy erioed wedi’u rhyddhau yn swyddogol o’r blaen - mi fydd noson o ffilmiau bychain yn y Drwm yn Aberystwyth.
Manylion llawn ar Feibl Datblygu.
w00t!
Big Lebowski, yn Helvitica
Sain sy ddim yn saff i’r gweithle - (audio NSFW).
Hefyd: Fear and Loathing, V For Vendetta, ac yn y blaen.
-
Protestio yn erbyn y Pistols. Dyfyniad gorau: “I’m here because I’m a Christion.” Car dy gymydog, frawd.
-
Casgliad bach o luniau pentre wrth y môr - dim Carreg Bica ar un arnyn nhw!
Hanes “Hallelujah”
“It Doesn’t Matter Which You Heard”, erthygl wych ar hanes cân Leonard Cohen Hallelujah, o’r ail-fersiwn cynnar gan John Cale, i fersiwn iconaidd Jeff Buckley, i’w lle presenol fel y gân i fynd amdani pan mae angen cerddoriaeth gefndirol i “sad montage” mewn opera sebon neu sit-com. Un o brif bwyntiau’r awdur yw bod ‘na ddim ots pa fersiwn yw’r un glywi di’n gyntaf, a does dim ots pa mor bell mae’r broses o gomodificeiddio (mae’n flin ‘da fi) y gân yn mynd - ac mae wedi’i chanu ar American Idol erbyn hyn - dyma un o’r caneuon prin ‘na sy’n mynd yn syth at dy galon, fel taw tithau yw’r person cyntaf i’w chlywed erioed.
Fersiwn y Leni Mawr clywais i gyntaf, wedyn Buckley sbo, ac mae’r ddau fel petai yn byw yn stafelloedd gwahanol nghof cerddorol. Dim un sy’n rhagori ar y llall, ac os ydw i’n troi at fersiwn Buckley yn fwy aml nag at y gwreiddiol, ei rinweddau megyddol sy’n gyfrifol am hynny: mae’n fel pigiad morffîn pan dw i’n teimlo’n isel.
Ond, eithr ac aros funud, diolch i’r trafodaeth ar Metafilter, dw i wedi darganfod fersiwn newydd i fi, sef yr un isod recordiwyd gan k.d.lang yn 2005 yn Sydney. Os ydy hi’n wir, fel y hawliwyd yn yr edefyn ar Mefi, taw cân am ryfeddodau’r orgasm benywaidd yw Hallelujah, dyna un rheswm arall i ddifaru bod k.d. yn chwarae i dîm Sappho.
(O.N. Peidiwch chwilio YouTube am fersiwn Jon Bon Jovi. Does dim un gân yn y byd sy mor gryf â hynny.)
-
Lluniau hyfryd, o be dw i’n gallu gweld.
