Pictiwrs.com

The Assassination of Richard Nixon (Niels Mueller, 2004)

Mae ffilm ddiweddaraf Sean Penn, un o’r actorion gorau sy’n gweithio yn Hollywood, yn dilyn trywydd eithaf cyfarwydd i Penn, sef stori’r cymeriad ymylol, pathetig braidd. Mae perfformiad Penn yn The Assassination of Richard Nixon, yn rhagorol, wrth iddo bortreadu Samuel Bicke, cymeriad unig, trist sy’n ceisio gweddnewid ei fywyd ef fel unigolyn sy’n cael ei sathru gan y byd modern. Yn anffodus, mae Bicke yn dewis y dulliau anghywir o fynd ati i gyflawni ei nod, drwy ddewis trais i wella ei fywyd yn hytrach na cheisio ei ewyllys ei hun.

O ddechrau’r ffilm, gwelwn Bicke fel cymeriad trist ac unig. Mae ef wrthi’n cofnodi ei ‘waith’ ar dâp er mwyn ei anfon at Leonard Bernstein, y cyfansoddwr enwog a’r gŵr a oedd yn enwog am ei gefnogaeth o’r Black Panthers (sy’n ymddangos mewn golygfa ddigrif yn y ffilm) a’i wrthwynebiad i Ryfel Fietnam. Mae ei frawd hŷn wedi troi ei gefn arno a’i wraig (Naomi Watts) wedi’i adael, gan gymryd y plant gyda hi. Mae’n casáu ei swydd yn gwerthu dodrefn swyddfa am ei fod yn ddyn caredig, sy’n gwrthod twyllo’r cwsmeriaid sy’n dod i’r siop er mwyn cael mwy o arian ganddynt. Y caredigrwydd pathetig hwn a’r teimladau cynyddol o atgasedd tuag at fyd sy’n cael ei reoli gan arian yw craidd y ffilm, a dyma sy’n llywio perfformiad Penn.

Mae pethau’n mynd o ddrwg i waeth i Bicke wrth i’w gais am fenthyciad gael ei wrthod, mae ei ysgariad yn cael ei gadarnhau, ac mae ei frawd yn canfod ei fod wedi dwyn oddi wrtho. Ond eto, nid yw Bicke yn gallu cydnabod fod hyn yn ganlyniad i’w weithredoedd ef yn ogystal â’r amgylchiadau gwleidyddol ac economaidd y mae’n byw ynddynt. Mae ei obsesiwn gyda Nixon (ceir delweddau diddiwedd ohono ar wahanol setiau teledu yn ystod cyfnod Watergate) yn cynyddu fwyfwy, wrthi iddo ddod i’r casgliad mai Nixon yw’r troseddwr mwyaf ohonynt i gyd, y gŵr sy’n gwerthu’r holl wlad drwy ei gelwyddau.

Mae’r ffilm hon yn rhagorol am ei bod yn dangos pa mor hawdd y bu hi i Bicke droi fel hyn. Mae’n gymeriad chwerthinllyd o bathetig, ond mae ei syniadau’n gywir, a’i ewyllys yn gryf. Adleisia’r ffilm, wrth gwrs, ddigwyddiadau’r cyfoes, ac mae’n glyfar yn y ffordd y mae’n dysgu i ni ddatgysylltu’r syniadau oddi wrth y syniadaeth. Ffilm sy’n adlewyrchu ei hoes yn gelfydd yw hon, ond sy’n dangos i ni’r peryglon oesol o fethu â myfyrio ar ein gweithredoedd.